Satu hari, Karim menyampaikan hasratnya kepada dukun istana Tok Nadim. Tok Nadim yang bersimpati dengan Karim bersetuju untuk menolong, asalkan Karim bersetuju untuk memberi upah sebanyak 1000 wang emas.
Keesokkan harinya, Tok Nadim telah meletakkan sejenis racun yang boleh menyebabkan kegatalan di coli pemaisuri tersebut semasa baginda tengah mandi. Sejurus selepas pemaisuri lengkap berpakaian, kesan racun mula kelihatan apabila pemaisuri tersebut asyik menggaru bahagian payudaranya.
Tok Nadim telah dipanggil untuk mengubati penyakit pemaisuri. Baginda raja telah dimaklumkan, hanya Panglima Karim sahaja yang boleh mengubati penyakit pemaisuri, dengan cara menyedut segala kuman-kuman yang terdapat pada payudara pemaisuri tersebut selama lebih kurang 4 jam.
Kerana sayangkan pemaisurinya, Raja telah memanggil Panglima Karim. Tok Nadim kemudian memberikan penawar kepada Panglima Karim dan kemudian memasukkan penawarnya kedalam mulut beliau. Selama 4 jam tersebut, Panglima Karim telah "bekerja" dengan gigih "menyedut" segala kuman-kuman yang terdapat pada payudara pemaisuri raja yang besar itu. Pemaisuri raja berasa lega kerana "penawar" yang diberikan oleh Panglima Karim sangat mujarab. Karim pulang kerumah dengan perasaan yang sangat puas dan lebih-lebih lagi beliau telah diangkat martabatnya sebagai penyelamat Pemaisuri raja.
Setibanya dirumah, Tok Nadim telah menanti untuk mengambil upahnya. Dengan perasaan yang puas dan angkuh, Karim memungkiri janjinya kerana beranggapan, Tok Nadim tak mungkin menceritakan hal ini kepada Raja. Tok Nadim bukan sahaja ditertawakan, malah dihalau keluar.
Keesokkan harinya pula, semasa Raja tengah mandi, Tok Nadim telah meletakkan bukan sedikit, tetapi banyak racun gatal ke dalam seluar dalam Raja.
Panglima Karim dengan segera telah dipanggil untuk mengubati baginda Raja.
p/s: moral of the story.. jelaskan bil-bil yang tertunggak
